Een prijs voor salto’s

Een prijs voor salto's

Creativiteit vind je op de gekste plaatsen. Kirstin Plante beseft dat ze op het gebied van creatieve associaties nog veel kan leren van achtjarige jongetjes.

Volwassen mensen betalen grif geld voor dure cursussen om te leren wat een kind van rond de acht jaar zomaar uit zichzelf doet. Zie een kleurig koffietentje in Leeuwarden. Op tafel staat een kaartenhouder met een aanbeveling van koffie met appelgebak erin. Een jongetje van acht haalt het kaartje eruit en bestudeert de spiraalvorm van het houdertje. “Dit zou ook een prijs kunnen zijn”, zegt hij, en mijmert verder: “een prijs voor mensen die salto’s kunnen maken, kijk maar.” Zijn vinger glijdt over de spiraal en toont aan waarom dit zo’n goede prijs voor salto’s makende mensen zou zijn.

Ik kijk toe en besef dat dit creativiteit is: connecties zien waar niemand anders ze ziet, mogelijkheden en verhalen vinden in dagelijkse dingen. Dit is ook de manier van denken die we in TPRS proberen te bevorderen bij onze leerlingen, en niet in de laatste plaats bij onszelf. Dit is de manier van denken waardoor verhalen écht verrassend worden. Ik dacht van mezelf, na jaren TPRS, dat ik al best wat leuke gedachtensprongen kon maken. Maar sinds het koffietentje weet ik dat ik nog veel moet leren. Ik begin meteen: “Hee, een gaatjesprikker. Dat zou ook een … kunnen zijn!”

Wie heeft een leuk idee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *